malayalamplus.com: 1200 Malayalam eBooks for free online reading

  പണ്ട്, സിൽബാരിപുരം ദേശത്ത് മനോഹരമായ ഒരു തടാകം ഉണ്ടായിരുന്നു. അവിടെ ഒരു തടാകത്തിനു വേണ്ടിയ സകല ജീവികളും ഉണ്ടായിരുന്നു. മുതലകൾക്ക് ഇഷ്ടം പോലെ മീനുകളും തിന്നാൻ കിട്ടുന്നുണ്ട്. ഒരു ദിവസം, രണ്ട് തവളകൾ തടാകത്തിൽ ഉന്തിനിൽക്കുന്ന ചെറിയ പാറയിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. അന്നേരം, അവിടെ നീന്തി നടക്കുന്ന ചെറുമീൻ ഒന്നാമത്തെ തവളയെ നോക്കി പറഞ്ഞു - "നീയാണ് ഏറ്റവും നീളത്തിൽ പറന്നു ചാടി വെള്ളത്തിലൂടെ പോകുന്നത്. മറ്റു തവളകൾക്ക് നിൻ്റെ കഴിവില്ല" ഇതു പറഞ്ഞിട്ട് മീൻ പോയെങ്കിലും രണ്ടാമന് അത് ഇഷ്ടമായില്ല. അവൻ പറഞ്ഞു -"ആ മീൻ പറഞ്ഞത് വെറും വങ്കത്തരമാണ്. എൻ്റെ ചാട്ടം അത് കണ്ടിട്ടില്ല" കുറച്ചു നേരം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവർ രണ്ടും വലിയ വഴക്കായി. ഇതെല്ലാം ശ്രദ്ധിച്ച് ഒരു മുതല വെള്ളത്തിൽ കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു. മുതല ഈ കാര്യത്തിൽ ഇടപെട്ടു - "നിങ്ങൾ പരസ്പരം വഴക്കിടാതെ മൽസരിച്ച് വിജയി ആരാണെന്ന് തീരുമാനിക്കൂ" അത് രണ്ട് തവളകൾക്കും സ്വീകാര്യമായി. അവർ ഒരുമിച്ച് പാറപ്പുറത്തു നിന്ന് താഴെ വെള്ളത്തിലേക്ക് ചാടാൻ മുതല പറഞ്ഞു. തവളകൾ പരമാവധി ശക്തിയെടുത്ത് മൽസരബുദ്ധി മാത്രം മനസ്സിൽ ഓർത്ത് ചാടി. പറന്നു വരുന്ന രണ്ട് തവളക...

Once upon a time, in the land of Silbaripuram, there was a beautiful lake. The lake was home to all kinds of aquatic creatures. There were plenty of fish for the crocodiles to eat as well. One day, two frogs were sitting on a small rock protruding from the water. Just then, a small fish swimming by looked at the first frog and said, "You are the one who leaps the longest distance through the air and water. No other frog has your talent." The fish swam away after saying this, but the second frog did not like it one bit. He said, "What that fish said is pure nonsense. He hasn't seen my jump yet!" After a while, the two of them got into a huge argument. A crocodile, who had been lying in the water watching all this, decided to intervene. He said, "Instead of fighting with each other, why don't you have a competition and decide who the winner is?" Both frogs agreed to this. The crocodile told them to jump together from the top of the rock into the wate...

  പണ്ടുകാലത്ത്, സിൽബാരിപുരം രാജ്യമാകെ കാടായിരുന്നു. പിന്നീട്, കാട് വെട്ടിത്തെളിച്ച് ചില സ്ഥലങ്ങളിൽ മാത്രമായി ആളുകൾ താമസിച്ചു തുടങ്ങി. അവരിൽ, ഒരു ദിവ്യഗുരുവും ഉണ്ടായിരുന്നു. കുറെ വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു പോയപ്പോൾ ഒരു ദിവസം - ഗുരു മരത്തണലിൽ ധ്യാനിക്കുകയായിരുന്നു. അന്നേരം, ഒരു പരുന്ത് എലിയെ റാഞ്ചിയെടുത്ത്  പറക്കുന്നതിനിടയിൽ എലി ശക്തമായി കുതറിയപ്പോൾ കാലിലെ പിടിവിട്ട് താഴേക്കു പതിച്ചു. ഗുരുവിൻ്റെ മടിയിലാണ് എലി വന്നു വീണത്. ഗുരു അതിന് ആഹാരം കൊടുത്ത് വളർത്തി. ആശ്രമത്തിലെ നല്ല ജീവിതം എലി ആസ്വദിച്ചു വളരുന്ന കാലം. ഒരു ദിവസം അയലത്തെ പൂച്ച ഈ എലിയെ ഓടിച്ച് പിടിക്കാൻ നോക്കിയപ്പോൾ രക്ഷയ്ക്കായി ഗുരുവിൻ്റെ മുന്നിലേക്ക് അത് ഓടിവന്നു. ഗുരുവിനോട് എലി പറഞ്ഞു - "ആ പൂച്ച എൻ്റെ ജീവനു ഭീഷണിയാാണ്. ഞാൻ പല തവണ രക്ഷപെട്ടത് തലനാരിഴയ്ക്കാണ്. അതുകൊണ്ട് പൂച്ചയെ പേടിച്ചുള്ള ഈ ജീവിതംതന്നെ എനിക്കു മടുത്തിരിക്കുന്നു. എന്നെ ഒരു പൂച്ചയായാക്കി മാറ്റണം" ഗുരു ഒരു മന്ത്രം ചൊല്ലിയ നിമിഷത്തിൽ എലി പൂച്ചയായി മാറി. പിന്നീട് അയലത്തെ പൂച്ചയെ പേടിക്കേണ്ടി വന്നില്ല. എന്നാൽ, കുറെ മാസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ രാത്രിയിൽ ഒരു പുലി കാട്ടിൽ നിന്നും നാ...

In ancient times, the kingdom of Silbaripuram was a vast wilderness. Eventually, patches of forest were cleared, and people began to settle in small pockets. Among them lived a divine Guru. Many years passed, and one day, while the Guru was meditating under the shade of a tree, a small incident occurred. An eagle had snatched a tiny mouse and was flying high. As the mouse struggled fiercely to escape, it slipped from the eagle’s talons and plummeted toward the earth. As luck would have it, the mouse landed right in the Guru’s lap. The Guru took pity on the creature, fed it, and raised it. The mouse enjoyed a peaceful life in the ashram. However, one day, a neighboring cat tried to hunt the mouse. Terrified, the mouse ran to the Guru for protection. The mouse pleaded, "Guruji, that cat is a threat to my life. I have escaped death by a hair’s breadth many times. I am fed up with living in constant fear. Please, turn me into a cat!" With a simple mantra, the Guru transformed the...

  ഒരിക്കൽ സിൽബാരിപുരം രാജ്യത്ത് വിക്രമൻ രാജാവ് ഭരിച്ചു വന്നിരുന്ന കാലം. സ്വന്തം തെറ്റ് സമ്മതിക്കാത്ത പ്രകൃതമായിരുന്നു രാജാവിൻ്റേത്. വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട ആളുകൾ ആരെങ്കിലും തെറ്റുകൾ ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയാലും അതൊക്കെ എങ്ങനെയെങ്കിലും മറികടക്കാൻ നോക്കുകയും ചെയ്യും. ഒരു ദിവസം, രാജാവ് രാജ്ഞിയുമായി സംസാരിച്ചിരുന്ന സമയത്ത് അവൾ പറഞ്ഞു -"അങ്ങേയ്ക്ക് വല്ലാത്ത വായ്നാറ്റമുണ്ട്. കൊട്ടാര വൈദ്യനെ കണ്ട് എന്തെങ്കിലും മരുന്നു വാങ്ങണം" ഉടൻ, മേശപ്പുറത്ത് ഇരിക്കുന്ന ഒരു വടിയെടുത്ത് ഭാര്യയെ തല്ലാൻ തോന്നിയെങ്കിലും രാജാവ് അടക്കം പാലിച്ചു. അയാൾ പറഞ്ഞു -"വായ്നാറ്റമുള്ളതായി  എനിക്കു തോന്നുന്നില്ല. ഒരു കാര്യം ചെയ്യാം. നമുക്ക് ഇവിടെ നിൽക്കുന്ന മൂന്ന് ഭൃത്യന്മാരോടു ചോദിക്കാം" രാജാവ് ഒന്നാമത്തെ ഭൃത്യനോടു ചോദിച്ചു - "ഞാൻ ഊതുമ്പോൾ നാറ്റം ഉണ്ടോയെന്ന് നീ പറയുക" രാജാവ് അവൻ്റെ അടുത്തുവന്ന് ഊതിയപ്പോൾ അവൻ പറഞ്ഞു -" രാജാവേ, നല്ലതുപോലെ ദുർഗന്ധമുണ്ട് " ഉടൻ, രാജാവിന് ദേഷ്യമായി. മേശപ്പുറത്ത് ഇരുന്ന വടിയെടുത്ത് അവനെ തല്ലിയോടിച്ചു. ഇതുകണ്ട്, മറ്റു രണ്ടു ഭൃത്യന്മാരും ഭയന്നു വിറച്ചു! രാജാവ് രണ്ടാമനെ വിളി...

Once upon a time, in the kingdom of Silbaripuram, there lived a King named Vikraman. The King had a peculiar nature—he could never admit his own mistakes. Even if very important people pointed out his faults, he would somehow try to brush them aside or cover them up. One day, while the King was chatting with the Queen, she remarked, "Your Majesty, you have a very bad mouth smell (halitosis). You must consult the palace vaidyan (doctor) and take some medicine." Immediately, the King felt like picking up the cane from the table and giving his wife a thrashing, but he controlled his temper. He replied, "I don’t feel like I have any bad breath. Let’s do one thing: we will ask these three servants standing here." The King called the first servant and said, "I will blow air at you; you tell me if there is any smell." When the King blew into his face, the servant honestly said, "Maharaja, there is a very strong bad smell." The King lost his cool instant...

 പണ്ട്, സിൽബാരിപുരം കാട്ടിൽ സിംഹവും സിംഹിയും നാലു സിംഹ കുട്ടികളും കഴിഞ്ഞു വരുന്ന കാലം. ഒരു ദിവസം, സിംഹം വേട്ടയ്ക്കിറങ്ങി. അതിനിടയിൽ അവിടെ ഒരു കുറുക്കൻ്റെ മാളത്തിനടുത്തായി സിംഹം പതുങ്ങി നിന്നു. കുറുക്കനും അതിൻ്റെ കുട്ടിയും കൂടി മാളത്തിൽ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോൾ സിംഹം പറന്നു ചാടി! എന്നാൽ, വലിയ കുറുക്കനെ കിട്ടിയില്ല. പകരം, കുറുക്കൻ്റെ കുഞ്ഞിനെയാണ് കിട്ടിയത്. സിംഹം അതുമായി തൻ്റെ കുടുംബത്തിനു തീറ്റി കൊടുക്കാനായി വന്നു. അന്നേരം, സിംഹി പറഞ്ഞു -"ഈ കുറുക്കൻകുഞ്ഞിനെ തിന്നരുത്. അത് ഇവിടെ നമ്മുടെ കുട്ടികളുടെ കൂടെ കളിച്ചു വളരട്ടെ!" സിംഹത്തിനും അത് സമ്മതമായി. ഏതാനും ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ കുറുക്കൻ കുട്ടിയും സിംഹ കുട്ടികളും നല്ല ചങ്ങാതികളായി. ഒരു ദിവസം, ഇങ്ങനെ കളിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന സമയത്ത് അതുവഴി ഒരു കാട്ടാന വന്നു. കുറുക്കൻ കുഞ്ഞ് ആനയെ ഭയന്ന് നിലവിളിച്ചു - "കൂട്ടുകാരേ, ആന നമ്മളെ കൊല്ലാൻ വരുന്നേ! എല്ലാവരും ഓടിക്കോളൂ!" കുറുക്കൻ കുറെ ദൂരം ഓടി ഒരു മാളത്തിൽ ഒളിച്ചു. എന്നാൽ, സിംഹക്കുട്ടികൾ അതൊന്നും കാര്യമാക്കാതെ അവിടെ നിന്നു. സിംഹത്തിൻ്റെ താവളമെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ആന പേടിച്ച് വേറെ വഴിയിലൂട...